สวัสดีผู้มาเยือนครับ  ว่าแล้วก็ได้เวลามาอัพสเปซกันแล้ว  จริงๆจะอัพตั้งแต่วันเสาร์ที่ผ่านมาแล้วแหละ  แต่ยังไม่ว่างทั้งยังอยากจะนอนเยอะสักหน่อย  วันนี้หลังจากอบรมสัมมนาของบริษัท TN จบ  ก็ได้กลับบ้าน(ค่อนข้าง)เร็วกว่าทุกวัน  เลยมีเวลามาอัพสเปซซะที  อีกอย่างคือคุยโทรศัพท์กับวุดวันนี้ตอนเย็นแล้วบอกมันด้วยว่าจะอัพสเปซถ้าไม่มีสิ่งใดผิดพลาด  ดังนั้นก็ขอรักษาคำพูดละกัน

                ด้วยเรื่องบางประการที่เกิดกับเพื่อนคนหนึ่ง(หรือสองคน)  ทำให้หัวข้อที่ตั้งใจจะอัพสเปซก็มีขึ้นในหัวตั้งแต่วันเสาร์แล้วว่าจะเขียนเรื่องที่เกี่ยวกับ “ความรัก” ในการอัพกระทู้ครั้งนี้   เราตระหนักดีว่าการที่คุณหลงเข้ามา  นั่นคือการสละเวลาส่วนหนึ่งของชีวิตอันมีค่า   ดังนั้นขอเชิญอ่านบทความด้วยสายตา ความคิด และเวลาที่มีค่าของคุณเลยครับ

รักที่ไม่ผ่านพ้นไป (ตอนที่ 1)

  ‘รัก’ แล้วทำไมต้อง ‘เลิกรัก’ !

                ถ้าเกิดมี ‘รัก’ แล้ว  จะให้มันอยู่ตลอดไปได้มั๊ย ?

          ทำไมบางคนเหมือนเจอ ‘รักแท้’ แต่บางคนเจอแต่  ‘รักปลอม’ !

          . . .

          มนุษย์ชอบตั้งคำถาม  และค้นหาคำตอบ  ในวัยเด็กเราสงสัยได้ไม่พ้นเรื่องทั่วไปที่เราเห็นนัก  อย่างหรูหน่อยก็อาจตั้งคำถามกับพ่อแม่ของตนได้เผอิญตรงกับความรู้วิทยาศาสตร์อันเป็นสมบัติส่วนกลางของโลกที่ใครจะเข้าถึงก็ได้

                เมื่อถึงจุดนึงชีวิตก็จะเริ่มแสวงหาการเข้าคู่กันของเพศ  หรือที่เราเรียกกันอย่างรู้กันว่า ‘แฟน’  แม้ไม่เคยมีแต่อย่างน้อยก็ต้องเริ่มเห็นเพื่อนมีแฟนกันบ้าง  และเริ่มตามหาของตัวเองบ้างในบางคน

บางคู่ไปด้วยกันต่อได้จนเราเองต่างหากล่ะที่ต้องแยกย้ายจากเพื่อนไปเข้าศึกษาต่อ ณ สถานศึกษาแห่งใหม่ตามวัยอันควร ทั้งที่คบกันมานานกว่าแฟนอีก ดันต้องแยกจากกันก่อนแฟนมันซะอีกสิน่า

เราอาจได้เห็นเพื่อนตัวดีต้องอกหักรักคุด  หรือไม่ก็ทำให้อีกฝ่ายชอกช้ำใจไป  แต่สิ่งนึงที่เหมือนกันคือ . . . ทั้งคู่เลิกกัน  และนั่นคือการ ‘หมดรัก’?

          ขณะที่เรามีความสุขกับคนรัก  เราอาจไม่เคยตั้งคำถามอะไรให้กับตัวเองเท่าใดนัก  อย่างมากถามขึ้นมาเล่นๆว่า ‘ทำไมเราถึงมีสุขเช่นนี้นะ  เคยทำอะไรร่วมกันมา’ แต่แล้วก็ไม่ใคร่หาคำตอบจริงจังนัก  ทำได้ดีที่สุดก็ยกประโยชน์ให้ ‘โชคชะตา’ หรือมองเป็น ‘เรื่องบังเอิญ’ บางคนอาจใช้คำที่ฟังดูสวยงามหน่อยอย่าง ‘พรหมลิขิต’

          แม้วันที่เราต้องเสียใจที่สุด  คนส่วนมากก็เลือกที่จะร้องไห้ฟูมฟาย  คำถามที่ถูกตั้งขึ้นมาในหัวก็มีแต่คำถามเดิมซ้ำๆ ‘ทำไงเค้าถึงจะกลับมานะ’ ไม่ก็ ‘เมื่อไหร่จะเลิกรักเค้าซะทีนี่’

                จะมีสักกี่คนที่รู้ว่าเพียงเลือกที่จะตั้งคำถามที่ดีมากพอ และหาคำตอบให้อย่างจริงจัง  นั่นอาจเป็นจุดเริ่มต้นของ ‘เส้นทางรัก’ ที่เปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล !

          จบตอนที่ 1

19/03/2550

พบกันใหม่ตอนหน้า  สวัสดี